Terug in Singapore

We zijn weer "thuis" in Singapore. Puck en Jip zongen spontaan "we zijn er bijna" toen de taxi in de buurt van Gilstead Road kwam. De taxi-chauffeur dacht ook dat we hier woonden en vroeg of we morgen weer aan het werk moesten.
De was is weer gedaan, de schoenen zijn gezet (Sint schijnt in de buurt te zijn) en de kinderen hebben weer een goede maaltijd van Rosa en boterhammen met pindakaas gegeten. Milla heeft in de tussentijd leren kruipen en Jeroen is net terug uit Nederland (om pepernoten, marsepein en speculaas te halen). Terwijl we ons opladen voor het volgende avontuur, is het ook even een goed moment om de balans van onze reis tot-nu-toe op te maken:

We vonden Thailand echt super. Wat een prachtig, heerlijk, makkelijk en vriendelijk land! We willen zeker nog een keer terug. Vooral op het laatst merkten we dat we bijna moesten haasten en dat is deze vakantie natuurlijk niet de bedoeling.

We vragen ons natuurlijk ook vaak af hoe de kinderen het reizen vinden. Jip is makkelijk, die neemt alles zoals het komt en geniet van het reizen in een taxi/tuk tuk/longtailboat net zoveel als van het spelen in het zand. Alleen het eten is voor hem een probleem. Puck is anders. Ze vraagt elke dag wel honderd keer "waarom?". Dat is niet zo gek: zij houdt van regels, maar de regels zijn elke keer anders. Ze verschillen per land, maar soms ook per dag. "Waarom moet je hier je schoenen uit?", "Waarom hoef ik hier niet mijn schoenen uit?", "Waarom mag je geen wc-papier in de wc gooien?", "Waarom is er geen wc-papier?". Omdat Puck alles wil begrijpen en geen enkel detail haar ontgaat, is het voor haar soms moeilijk om gewoon simpelweg te genieten. Maar dobberend in zee is ze helemaal gelukkig. En de olifanten, monniken, boeddha's, bootjes en kokosnoten hebben heel veel indruk op haar gemaakt.
Jip neemt alles over van Puck, en vraagt inmiddels ook de hele dag "waarom dan?", vooral als hij iets moet doen.

Puck en Jip kregen zoals verwacht ontzettend veel aandacht van de Thai. Wat dat betreft hadden Dirk en ik echt het idee dat we een goede attractie bij ons hadden, waardoor we vaak extra aardig werden ontvangen. (Ja, reizen met kinderen heeft ook voordelen.) Vooral Jip was populair, Puck is waarschijnlijk al te oud. Puck en Jip sloegen zich er kranig doorheen, en soms vonden ze het zelfs leuk.

Verder beseft Puck volgens ons heel goed dat we echt lang op reis zijn. Ze vraagt bijvoorbeeld nooit wanneer we naar huis gaan, en ze praat ook weinig over de dingen van thuis. Ze vraagt alleen hoe lang we nog ergens blijven. Wij praten soms bewust wel over thuis om te zorgen zorgen dat de vriendinnen, familie, school en ons huis niet helemaal uit beeld verdwijnen.

Zelf zijn Dirk en ik - voor ons doen - behoorlijk relaxed (al zeggen we het zelf). We doen ons best om ons tempo aan te passen aan het klimaat en de kinderen. En met die paradijselijke omgeving in Thailand en al die glimlachende Thai blijkt dat relaxen helemaal niet zo moeilijk te zijn. We hebben bijvoorbeeld allebei al twee boeken gelezen, en dat is meer dan het afgelopen jaar is gelukt.

De voorlopige conclusie is dat we alle vier genieten van het reizen en we denken weinig aan Nederland. Dat is wat ons betreft een goed teken.

Tot slot van dit bericht nog wat foto's, die we eerder niet konden plaatsen vanwege een matige internetverbinding.

De bediening op Ton Sai Beach herkenden in Jip de nieuwe Beckham:
Cola schijnt bacteriedodend te zijn, dus dat hebben we veel gedronken. Gelukkig hebben we het zelf wel overleefd:

Spelen op Railay beach:

Nog meer cola drinken tijdens de pauze bij het kanoen bij Phra Nang beach:

Verlatenheid op Nui Beach op Ko Lanta:

Jip op het rotsige strand voor het Narima resort op Ko Lanta:

Ko Lanta old town:

Pannekoeken eten met stokjes:

Zonsondergang bij het zwembad:

Boulderen op Ko Tao. Op de achtergrond zie je een van de bungalows, waardoor de meeste boulders niet meer bereikbaar zijn. Maar ik heb tenminste een beetje kunnen boulderen. Bij Railay beach was daar niet van gekomen. Ook het DWS-sen niet. DEnnis, het spijt me als ik je hiermee teleurstel...
Puck met het nieuwe zwembandje. Een hele goede aankoop.

Jip op het strandje voor het huisje op Ko Phangan:

Puck en haar vakantievriendinnetje Malou: meteen hele goede vriendinnen:Puck met haar kwallen t-shirt. Gelukkig geen echte kwallen gezien hier op het strandje Rocky Beach op Ko Tao:
Dirk op de schommel op weer een ander strandje op Ko Tao:
De enorme reclining Bhoedda in Bangkok:

Deze tuk tuk ging echt hard:
Puck bij een fontein in Bangkok:

Chiang Mai

Als (voorlopig) laatste bestemming in Thailand was Chiang Mai aan de beurt, want vanuit Chiang Mai vliegen we weer met Tiger Airways terug naar Singapore. Net als naar Bangkok zijn we er met de nachttrein eerste klas naartoe gegaan. Een perfecte manier van reizen, alleen zie je helaas niks van het landschap waar je doorheen reist. 's Morgens om 6 uur zagen we nog net een glimp van het oerwoud voordat we de stad binnenreden.

Ons guesthouse lag midden in de stad, maar had een heerlijk rustige tuin en garden-restaurant. Hier heeft Puck heerlijk een middagje kunnen knutselen en knoeien in haar dagboekje, terwijl Jip sliep, Dirk ging souvenir-shoppen en ik niet veel bijzonders deed.



Als je in Chiang Mai bent moet je eigenlijk een trekking in de omliggende jungle doen. Daar hadden wij helaas geen tijd voor, dus daar moeten we nog een keer voor terug (als de kinderen iets ouder zijn!). Het hoogtepunt van ons verblijf in Chiang Mai was een bezoekje aan het Mae Sa Elephant Camp. De olifant was altijd al mijn lievelingsdier, maar nu helemaal. Ze kunnen zelfs schilderen, en doen dat heel serieus en geconcentreerd. En het resultaat mag er zijn hoor. We hebben een echt olifanten-schilderij aangeschaft als bewijs.

Bangkok

Bangkok is een drukke stad. Maar na alle geruchten over smog en uitlaatgassen vond ik het eigenlijk nog meevallen. Het was ook minder warm dan bijvoorbeeld Singapore. We hadden een kamer in hotel Royal, volgens de tip van Michel, Renie en de kinderen die we op Ko Tao hadden ontmoet. Volgens The Lonely Planet een oud Art Deco gebouw. Een beetje vergane glorie, wat ons betreft (we hebben zelfs niet de moeite genomen er een foto van te maken), maar het voldeed prima, met zwembad en heel centraal.

Eric Tinga had ons al gewaarschuwd: de taxichauffeurs spreken nauwelijks Engels. Maar met wat handen en voetenwerk en kaartjes uit onze reisgids zijn we toch overal gekomen. De tuk tuk chauffeurs zijn dan wat beter in Engels. Zij proberen met hun kennis van het Engels dan ook wat bij te verdienen. Wij wilden bijvoorbeeld de eerste dag naar het Lumpinipark (speeltuin). Geen populaire bestemming blijkbaar, want pas de derde tuk tuk wilde ons brengen. We dongen zo veel af dat hij als voorwaarde stelde, dat we dan even langs zijn sponsor zouden gaan. Geheel vrijblijvend uiteraard. De sponsor bleek een kleermaker te zijn. Best interessant prijsverschil met de pakken die je in Nederland koopt, maar het kost wel tijd en hoe neem je zo'n pak netjes mee in je rugzak? We zijn er zonder iets te kopen dus weer vertrokken en gewoon op onze bestemming aangekomen. Op onderstaande foto zie je dat we zelfs met onze volledige bepakking op een tuktuk passen.
Een must see in Bangkok is het paleis van de koning en bijbehorende tempel. Heel veel goud en (dus?) Japanners. Zo rustig als het op deze foto lijkt, was het in werkelijkheid niet: het zag zwart van de toeristen.
We waren onder de indruk van alle pracht en praal. Maar we vonden de tempels op een bepaalde manier ook echt mooi. Van ons hoeft al dat goud meestal niet zo, maar Puck vindt alles wat glimt natuurlijk wel schitterend. Ook het feit dat je in de tempels overal je schoenen uit moet doen, bevalt ons. Het geeft een beetje een huiselijk gevoel. Dat is sowieso wat wij enorm waarderen van de boedhistische tempels: de laagdrempeligheid. Als je kinderen er rond beginnen te rennen, omdat ze het naar hun zin hebben, wordt dat over het algemeen juist gewaardeerd. We hebben Puck en Jip verteld over Boeddha en vooral Puck is steeds onder de indruk als ze monniken ziet lopen.

Een andere tempel die we hebben bezocht in Bangkok is de Wat Arun. Grappig dat ze een tempel naar ons neefje hebben vernoemd. Het is eigenlijk een stoepa. Een rijk gedecoreerde die je kunt beklimmen. Hier zie je een foto langs de trap omhoog, waarop ook Thaise monniken lopen:
En hier een foto met typische decoraties:

Een andere must do is een boottochtje door de Khlongs. We wisten niet precies hoe dit aan te pakken (onze reisgids deed daar nogal ingewikkeld over), maar zoals bij bijna alles in Thailand gaat het vrijwel vanzelf. We werden aangesproken toen we de ferry namen. De tocht zou ongeveer een uur duren met een longtailboat, maar het werd uiteindelijk wel twee uur. We hadden er geen moment spijt van en keken onze ogen uit. Hier wat sfeerimpressies:

Er wordt hard gevaren door de khlongs:
Koning Bhumibol is overal zeer populair:
De Thai zijn enthousiaste mensen, die graag naar je kijken, met je praten en naar je zwaaien:
Prinses Puck:
In de sluis:
Jip heeft van het boottochtje niet veel meegekregen:

En nog wat random sfeerplaatjes uit Bangkok:

Eten op de hotelkamer, om zo snel mogelijk naar bed te kunnen:
We hebben ook geshopt in Bangkok. Hier onze beste aankoop: een Barbie voor Puck:
Chic ijsje in een gigantische shoppingmall. Zo groot zie je ze zelfs in Singapore niet. De prijzen waren hier wel teleurstellend Nederlands.
Poepluier:
Diner in de nachttrein naar onze volgende en (voorlopig) laatste bestemming in Thailand: Chiang Mai:

Ko Tao

Ook Ko Tao was mooi, en ook heel gezellig. Hier hebben we een dag lekker niks gedaan met Michel, Renie, Malou en Babet, het eerste Nederlandse gezin dat we zijn tegengekomen. Puck en Malou werden in een dag echte vriendinnen. Een fotootje, met dank aan Renie:



We hebben moeten zoeken naar mooie boulders voor Dirk. Op het nabijgelegen strandje bij Jansom Bay waren een paar leuke "problemen", maar er worden tegen een heleboel boulders op dit moment bungalowtjes gebouwd. Ook de klimschool is inmiddels van het eiland verdwenen. Het is duidelijk: Je moet eigenlijk naar Ko Tao om te duiken en te snorkelen. Er zwommen zoveel visjes om ons heen, dat ik (Loes) toch maar even een duikbril heb opgezet om beter te kijken. Wauw!



Na een reis met de catamaran (vreselijke reis met harde wind en hoge golven - we hadden gelukkig pilletjes tegen zeeziekte gekregen, alleen Puck heeft toch moeten spugen) en de nachttrein zitten we inmiddels in hartje Bangkok in Hotel Royal. Het is leuk om aan Puck te kunnen vertellen dat Malou ook in hetzelfde zwembad heeft gezwommen en ook de liggende Buddha heeft gezien (en ook heeft overgegeven op de catamaran..).

Ko Pha Ngang

Zoals in het vorige bericht al stond hebben we op Ko Pha Ngang een huisje met een paradijselijk uitzicht op zee. Het strand is op 2 m(!) afstand van het huisje. Er is vrijwel niemand, dus het is een soort prive-strandje. We hebben er mooie foto's van, maar uploaden is meestal niet mogelijk, dus die houden jullie tegoed.

Update: hierbij dan wat beloofde sfeerplaatjes:

Een kokosnoot leegzuigen hoort er op zo'n paradijseiland natuurlijk ook bij. Inclusief Robinson Crusoë baard:

En kano-en hebben we ook gedaan (relaxed natuurlijk):

Omdat we het op ons strandje zo naar ons zin hadden, hebben we niet veel van de rest van het eiland gezien. En inmiddels zaten we zo dicht bij Koh Tao, dat het bij mij toch begon te kriebelen. Als je namelijk googled op "Thailand bouldering" kom je op dit eiland terecht via deze site. En Roland is er met Maaike geweest en vond het leuk boulderen daar. Op naar Koh Tao dus, met de catamaran, want die was het snelst. Pff, er stonden behoorlijke golven, dus Marloes kon maar met moeite alles binnenhouden. Maar het lukte. En ja hoor: mooie boulders te zien vanaf de boot.

Khao Sok

We hebben een paar dagen in de jungle van Khao Sok National Park gezeten en zijn nu weer terug in het paradijs. Dit nieuwe paradijs is op het eiland Ko Pha Ngan: Een superbungalowtje aan het strand.

Het jungleleven in Khao Sok was heel erg echt, compleet met een slang(!) in ons boomhuisje, aapjes bij ons zwemplekje in de rivier, uitvallende electriciteit en bloedzuigers op mijn(Loes) voet. Als we naar de bewoonde wereld wilden moesten we eerst de rivier doorwaden. Twee maanden geleden heeft deze rivier namelijk door hevige regenval veel bruggen verwoest. We hebben een kanotocht gemaakt met een gids die vier woorden engels sprak: bird (ijsvogeltje), snake, monkey en frog. We hebben ook een leguaan gezien, maar daar wist hij het engelse woord niet voor.
Er was in ons so-called Nature Resort ook een Oostenrijkse vader met zijn vierjarige zoontje Luc. Puck vond het erg leuk om een vriendje te hebben en ondanks de taalbarriere hebben ze leuk samen gespeeld.
En er moest natuurlijk gewandeld worden. We hebben een wandeltocht gemaakt naar een waterval waar we heerlijk in hebben gezwommen.


Puck heeft bijna 8 kilometer zelf gelopen. Toch een aardige opsteker. Om er de pas in te houden speelden we Lies-en-Ikertje, dat hielp.

Ko Lanta

We zijn nu op Ko Lanta. Dit is een eiland 2 uur varen vanaf Railay Beach. Lekker exotisch zijn we met de longtailboat vanaf het strand vertrokken. Zo'n 100 meter vanaf het strand moesten we vanaf de longtailboat overstappen op een grotere boot. Vrijwel zonder zeeziekte zijn we op Ko Lanta aangekomen. Waar Ao Nang nog een beetje Noordwijk aan zee gevoel gaf, is Ko Lanta toch wat Thaiser: meer mensen, brommers, modder, etc. Weer vele taxi's die worden aangeboden, maar wij hadden een driver die ons stond op te wachten en dit keer ging het gesmeerd: hij stond er en bracht ons in een luxe 4x4 Jeep naar onze bestemming: Narima resort.

Zeer hartelijke ontvangst hier door de gastvrouw Nopawan. We kunnen onbeperkt bananen pakken van een schaal die klaarstaat voor de gasten. Maar het lijkt erop dat we qua bananen wel aan onze trekken komen in Thailand. Overal worden die te pas en te onpas aangeboden. We hebben ze alleen nog niet in het wild zien groeien.

De eerste dag hebben we gerelaxed (het thema van deze maand in Thailand). 's Ochtends zijn we naar het strand voor het huisje gegaan en hebben "gewoon" gegeten bij het restaurant van ons resort. Alles heet hier trouwens resort. We zijn ook naar een zeer idyllisch restaurantje geweest aan het strand:

Het kost vrijwel niets, maar het smaakt vrijwel allemaal exquise, excusez le mot. We proeven wat af. Helaas vinden Puck en Jip het allemaal maar "pittig". Vooral veel (bananen)pannenkoeken dus.

Vanmorgen hebben we een olifantentrekking gedaan:


Leuk. Trekking is een groot woord voor ons olifantentripje van een half uur, maar toch goed entertainment. Een olifanten-trekking moet je niet voor de snelheid doen: we werden ingehaald door wandelaars. Het doel van de tocht was een waterval. De olifanten gingen hier niet helemaal naartoe en we moesten zelf ook nog een half uur wandelen. Puck en Jip waren nogal aan het afzien, maar hebben het grootste stuk toch lopend afgelegd. Het leukste was het lopen door het riviertje. En natuurlijk de waterval zelf. Puck en Jip vonden het wat spannend en wie (of all people) heeft eronder gestaan: ik...

Railay beach

Hier dan een verslagje van ons verblijf in Railay beach, Thailand. We zijn hier drie nachten geweest, na de eerste nacht Ao Nang.

De aankomst in Ao Nang was best relaxed, behalve dan dat de driver van ons hotel, die ons op zou komen halen, er niet was. Verkeerde aankomsttijd doorgegeven. Stom, maar er is altijd genoeg aanbod van andere taxi's. En dan krijg je van die toestanden zoals in de film: allemaal mensen die om het hardst roepen dat zij je het beste kunnen helpen. Lachen. Tenminste, vooral achteraf.

Naar Railay beach kun je alleen per longtailboat: het is volledig omsloten door hoge rotswanden. En wat voor een wanden! Zelfs voor een verwende klimmer als ik zijn het spectaculaire rotspartijen. En er kan dan ook goed worden geklommen. Helaas hebben we dat niet gedaan. Wel hebben we met een kano eronderdoor gevaren. Beetje spannend, met Puck en Jip voor ons in de kano, maar we kregen elk een reddingsvest erbij. En het water was volledig vlak. We zijn zo onder andere naar Ton Sai beach gevaren. De klimspot. Heel paradijselijk klimmen vanaf het strand.

Een andere must is natuurlijk een Thaise massage op het strand. Marloes heeft het er al maanden over. Ze bieden zich voortdurend aan op het strand. En ze had een hele goede masseuse te pakken. Ook haar voeten zijn onderhanden genomen. Zowel voeten als spieren als geest waren weer helemaal ontspannen. Puck, Jip en ik hielden ons in de tussentijd bezig met het doorzoeken van de omgeving: rotsen met diepen inhammen. Grotjes waar je moest bukken: babygrotten. Grotten die doodlopen: domme grotten. Grotten die eindigen in een zwart gat: krokodillengrotten. En op het strand kwam ook een groepje apen uit het bos. Veel toeristen voerden bananen. Volgens de lonely planet moet je dat niet doen: de apen worden hierdoor steeds opdringeriger. Wij hebben ze daarom niets gegeven, maar vonden het toch wel leuk dat anderen het wel deden: dan kun je ze van dichtbij zien.
Op dit strand (Phra Nang beach) bestaat de catering uit Thai die op het strand eten klaarmaken. Er worden complete maaltijden bereid. Wij hebben wat broodjes, fruit en tot slot een maiskolf (nog nooit zo'n lekkere geproefd) genomen.

Jip is bijzonder in trek bij de serveersters (maar ook serveerders, of hoe heet een mannelijke serveerster eigenlijk?) in Thailand. Ze willen hem allemaal aanraken en doen dat ook gewoon. Jip laat het gelukkig verbazingwekkend allemaal toe, maar echt leuk vindt hij het ook niet. Puck is om de een of andere reden minder in trek, maar toch nog steeds populair.

Morgen gaan we naar het volgende paradijseiland: Ko Lanta.

gr

DJ

budget terminal

Free internet op de budget terminal, drie kwartier voor vertrek. Da's lachen!
Tot nu toe lijkt alles weer op rolletjes te lopen. Het is hier heel rustig en heeeel goedkoop (en we zijn nog niet eens in Thailand).
Onze rugzakken wegen samen maar 24 kilo, goed he. Wij zijn klaar voor het Thaise avontuur. We gaan boarden.

Jeroen & Brigid & Milla bedankt!

Onze relaxte tijd in Singapore zit er op. Vanavond vertrekken we naar Krabi, Thailand. Onze rugzakken zijn (bijna) gepakt.
We hebben een gezellig familie-weekend achter de rug. Lekker veel gezwommen, de orchideeen in de botanische tuin bewonderd, thuis gebarbecued en pannenkoeken gebakken, en gepicknickt bij de East Coast. Hier heeft Puck zelfs kunnen fietsen op een huurfietsje.
Jeroen & Brigid, Thanx for all!