Bangkok

Bangkok is een drukke stad. Maar na alle geruchten over smog en uitlaatgassen vond ik het eigenlijk nog meevallen. Het was ook minder warm dan bijvoorbeeld Singapore. We hadden een kamer in hotel Royal, volgens de tip van Michel, Renie en de kinderen die we op Ko Tao hadden ontmoet. Volgens The Lonely Planet een oud Art Deco gebouw. Een beetje vergane glorie, wat ons betreft (we hebben zelfs niet de moeite genomen er een foto van te maken), maar het voldeed prima, met zwembad en heel centraal.

Eric Tinga had ons al gewaarschuwd: de taxichauffeurs spreken nauwelijks Engels. Maar met wat handen en voetenwerk en kaartjes uit onze reisgids zijn we toch overal gekomen. De tuk tuk chauffeurs zijn dan wat beter in Engels. Zij proberen met hun kennis van het Engels dan ook wat bij te verdienen. Wij wilden bijvoorbeeld de eerste dag naar het Lumpinipark (speeltuin). Geen populaire bestemming blijkbaar, want pas de derde tuk tuk wilde ons brengen. We dongen zo veel af dat hij als voorwaarde stelde, dat we dan even langs zijn sponsor zouden gaan. Geheel vrijblijvend uiteraard. De sponsor bleek een kleermaker te zijn. Best interessant prijsverschil met de pakken die je in Nederland koopt, maar het kost wel tijd en hoe neem je zo'n pak netjes mee in je rugzak? We zijn er zonder iets te kopen dus weer vertrokken en gewoon op onze bestemming aangekomen. Op onderstaande foto zie je dat we zelfs met onze volledige bepakking op een tuktuk passen.
Een must see in Bangkok is het paleis van de koning en bijbehorende tempel. Heel veel goud en (dus?) Japanners. Zo rustig als het op deze foto lijkt, was het in werkelijkheid niet: het zag zwart van de toeristen.
We waren onder de indruk van alle pracht en praal. Maar we vonden de tempels op een bepaalde manier ook echt mooi. Van ons hoeft al dat goud meestal niet zo, maar Puck vindt alles wat glimt natuurlijk wel schitterend. Ook het feit dat je in de tempels overal je schoenen uit moet doen, bevalt ons. Het geeft een beetje een huiselijk gevoel. Dat is sowieso wat wij enorm waarderen van de boedhistische tempels: de laagdrempeligheid. Als je kinderen er rond beginnen te rennen, omdat ze het naar hun zin hebben, wordt dat over het algemeen juist gewaardeerd. We hebben Puck en Jip verteld over Boeddha en vooral Puck is steeds onder de indruk als ze monniken ziet lopen.

Een andere tempel die we hebben bezocht in Bangkok is de Wat Arun. Grappig dat ze een tempel naar ons neefje hebben vernoemd. Het is eigenlijk een stoepa. Een rijk gedecoreerde die je kunt beklimmen. Hier zie je een foto langs de trap omhoog, waarop ook Thaise monniken lopen:
En hier een foto met typische decoraties:

Een andere must do is een boottochtje door de Khlongs. We wisten niet precies hoe dit aan te pakken (onze reisgids deed daar nogal ingewikkeld over), maar zoals bij bijna alles in Thailand gaat het vrijwel vanzelf. We werden aangesproken toen we de ferry namen. De tocht zou ongeveer een uur duren met een longtailboat, maar het werd uiteindelijk wel twee uur. We hadden er geen moment spijt van en keken onze ogen uit. Hier wat sfeerimpressies:

Er wordt hard gevaren door de khlongs:
Koning Bhumibol is overal zeer populair:
De Thai zijn enthousiaste mensen, die graag naar je kijken, met je praten en naar je zwaaien:
Prinses Puck:
In de sluis:
Jip heeft van het boottochtje niet veel meegekregen:

En nog wat random sfeerplaatjes uit Bangkok:

Eten op de hotelkamer, om zo snel mogelijk naar bed te kunnen:
We hebben ook geshopt in Bangkok. Hier onze beste aankoop: een Barbie voor Puck:
Chic ijsje in een gigantische shoppingmall. Zo groot zie je ze zelfs in Singapore niet. De prijzen waren hier wel teleurstellend Nederlands.
Poepluier:
Diner in de nachttrein naar onze volgende en (voorlopig) laatste bestemming in Thailand: Chiang Mai: