De was is weer gedaan, de schoenen zijn gezet (Sint schijnt in de buurt te zijn) en de kinderen hebben weer een goede maaltijd van Rosa en boterhammen met pindakaas gegeten. Milla heeft in de tussentijd leren kruipen en Jeroen is net terug uit Nederland (om pepernoten, marsepein en speculaas te halen). Terwijl we ons opladen voor het volgende avontuur, is het ook even een goed moment om de balans van onze reis tot-nu-toe op te maken:
We vonden Thailand echt super. Wat een prachtig, heerlijk, makkelijk en vriendelijk land! We willen zeker nog een keer terug. Vooral op het laatst merkten we dat we bijna moesten haasten en dat is deze vakantie natuurlijk niet de bedoeling.
We vragen ons natuurlijk ook vaak af hoe de kinderen het reizen vinden. Jip is makkelijk, die neemt alles zoals het komt en geniet van het reizen in een taxi/tuk tuk/longtailboat net zoveel als van het spelen in het zand. Alleen het eten is voor hem een probleem. Puck is anders. Ze vraagt elke dag wel honderd keer "waarom?". Dat is niet zo gek: zij houdt van regels, maar de regels zijn elke keer anders. Ze verschillen per land, maar soms ook per dag. "Waarom moet je hier je schoenen uit?", "Waarom hoef ik hier niet mijn schoenen uit?", "Waarom mag je geen wc-papier in de wc gooien?", "Waarom is er geen wc-papier?". Omdat Puck alles wil begrijpen en geen enkel detail haar ontgaat, is het voor haar soms moeilijk om gewoon simpelweg te genieten. Maar dobberend in zee is ze helemaal gelukkig. En de olifanten, monniken, boeddha's, bootjes en kokosnoten hebben heel veel indruk op haar gemaakt.
Jip neemt alles over van Puck, en vraagt inmiddels ook de hele dag "waarom dan?", vooral als hij iets moet doen.
Puck en Jip kregen zoals verwacht ontzettend veel aandacht van de Thai. Wat dat betreft hadden Dirk en ik echt het idee dat we een goede attractie bij ons hadden, waardoor we vaak extra aardig werden ontvangen. (Ja, reizen met kinderen heeft ook voordelen.) Vooral Jip was populair, Puck is waarschijnlijk al te oud. Puck en Jip sloegen zich er kranig doorheen, en soms vonden ze het zelfs leuk.
Verder beseft Puck volgens ons heel goed dat we echt lang op reis zijn. Ze vraagt bijvoorbeeld nooit wanneer we naar huis gaan, en ze praat ook weinig over de dingen van thuis. Ze vraagt alleen hoe lang we nog ergens blijven. Wij praten soms bewust wel over thuis om te zorgen zorgen dat de vriendinnen, familie, school en ons huis niet helemaal uit beeld verdwijnen.
Zelf zijn Dirk en ik - voor ons doen - behoorlijk relaxed (al zeggen we het zelf). We doen ons best om ons tempo aan te passen aan het klimaat en de kinderen. En met die paradijselijke omgeving in Thailand en al die glimlachende Thai blijkt dat relaxen helemaal niet zo moeilijk te zijn. We hebben bijvoorbeeld allebei al twee boeken gelezen, en dat is meer dan het afgelopen jaar is gelukt.
De voorlopige conclusie is dat we alle vier genieten van het reizen en we denken weinig aan Nederland. Dat is wat ons betreft een goed teken.
Tot slot van dit bericht nog wat foto's, die we eerder niet konden plaatsen vanwege een matige internetverbinding.
De bediening op Ton Sai Beach herkenden in Jip de nieuwe Beckham:
Spelen op Railay beach:
Nog meer cola drinken tijdens de pauze bij het kanoen bij Phra Nang beach:
Verlatenheid op Nui Beach op Ko Lanta:
Jip op het rotsige strand voor het Narima resort op Ko Lanta:
Ko Lanta old town:
Pannekoeken eten met stokjes:
Zonsondergang bij het zwembad:
Boulderen op Ko Tao. Op de achtergrond zie je een van de bungalows, waardoor de meeste boulders niet meer bereikbaar zijn. Maar ik heb tenminste een beetje kunnen boulderen. Bij Railay beach was daar niet van gekomen. Ook het DWS-sen niet. DEnnis, het spijt me als ik je hiermee teleurstel...
Jip op het strandje voor het huisje op Ko Phangan:
Puck en haar vakantievriendinnetje Malou: meteen hele goede vriendinnen:
Deze tuk tuk ging echt hard:
Puck bij een fontein in Bangkok:
2 opmerkingen:
HA Loes, Dirk, Puck & Jip!
Wat een fantastische tocht! Ik vind het superleuk om te lezen en krijg helemaal een happy gevoel van al die tropische relaxte strandspeelplaatjes.
Ik heb jullie even geleden een mailtje gestuurd over Dom & Nicky en hun 4 jongetjes in Christchurch; hopelijk goed ontvangen.
En er schoot me nog een goede tip te binnen: tussen Picton en Kaikoura (de noordoostkust van het zuidereiland) ligt in de buurt van de Waima rivier een schapenboerderij met een klein tuinhuisje exclusief voor fietsers!, genaamd 'Pedallers Rest'. Met slaap- en bbq-gelegenheid (lekkere lamsboutjes, jullie zijn toch niet vegetarisch?) en heel aardige eigenaren. Je kunt er ook toffe merino fietsshirts kopen, maar geen idee of ze ook kindermaten hebben ;-). (www.paradise-press.co.nz/accom.html, op deze site ook goede fietsgidsjes trouwens van pedallers paradise maar die hebben jullie wellicht al).
Kom je uit het noorden kies dan meteen een fles wijn uit bij de Montana wijngaarden/wijnhuis nabij Blenheim voor bij die lamsboutjes. (lekker proeven en dan weer op de fiets stappen).
Veel plezier en geluk verder!
Liefs, E v a
Leuk dat Sint Puck en Jip ook in Singapore kon vinden.Vonden ze dat niet bijzonder? Jullie met de stoomboot achterna gereisd zeker.
Zo'n 10 jaar geleden hebben wij de olifantenschool ook bezocht,maar toen moesten de jonge olifantjes alleen nog maar leren met boomstammen te sjouwen.
Jullie foto's zijn fantastisch (en zo lekker veel), maar jullie beschikken dan ook wel over 1e klas fotomodellen! Fijn dat jullie zoveel tijd vrij maken om het thuisfront op de hoogte te houden!
Goede reis en veel plezier op de volgende etappe (zal wel een hele overgang zijn).
Veel liefs en knuffels voor de kids.
K&T
Een reactie posten