Christchurch – Darfield, de eerste fietsdag

Na het dagje klimmen in Castle Hill moesten we er echt aan geloven: fietsen! Maar niet nadat we eerst een bezoek hadden gebracht aan Dominic en Nicky en hun 4 jongetjes (5 tot 10 jaar). We hadden hun naam en adres van Eva gekregen, die zei dat we ze vooral even moesten opzoeken. Hier zie je ze op de foto:
Het was meteen heel gezellig. De trampoline in de tuin en de lekkere hapjes die Nicky had gemaakt, maakten het feest kompleet. Dominic drong erop aan om ons een stukje buiten de stad af te zetten, vanwege het drukke verkeer. We lieten ons overtuigen en het paste allemaal in hun grote auto. Onderweg in de auto waren we blij dat we dit saaie maar drukke stuk niet op de fiets in de stad hoefden af te leggen. Dominic had ook nog een tip: neem de oude weg naar Arthurs Pass, the old west coast road. Bij het begin van deze weg heeft hij ons afgezet: een rustiger weg met het zelfde aantal kilometers. Hieruit blijkt wel dat er soms toch meerdere wegen zijn. En het was prima te vinden op onze 1:250.000 kaart. We nemen ons dan ook voor van elk stuk een dergelijke kaart te kopen.

We kregen al veel positieve reacties op de vlag: we zijn blijkbaar goed zichtbaar hierdoor:
Dank je wel HDZ!
De eerste etappe was naar Darfield, onder een stralende zon en met de wind in de rug. Wat wil je nog meer? De weg ernaartoe was nogal saai, recht, vlak, weinig uitzicht. Een klein stukje was onverhard: dat wilden we ook even proberen. En ja hoor, na een paar honderd meter de eerste lekke band! Niet goed voor ons gemiddelde:
In Darfield aangekomen besloten we te stoppen en een motel te nemen. Dit hadden we de dag ervoor op de terugweg vanuit Castle Hill al gereserveerd voor de zekerheid. Maar goed ook, want het zat vol. We hadden geen zin in verder fietsen naar de camping 15 km verderop. En de luxe van een motel leek ons ook wel wat voor de eerste fietsdag. De fish and chips van de plaatselijke snackbar vielen tegen. Wat dat betreft missen we Thailand wel. Het ontbijt met carrotcake in een tearoom was wel zeer goed. We ontmoetten er een ouder echtpaar dat in 1960 vanuit Nederland was geemigreerd naar Christchurch. Ze vertelden dat er veel Nederlanders emigreerneigingen hadden als ze in Nieuw Zeeland waren geweest. Wij hebben die (nog) niet.